• STRONA GŁÓWNA | 
• AKTUALNOŚCI | 
• O FIRMIE | 
• OFERTA USŁUG | 
  • Przemysł
  • Energetyka
  • Telekomunikacja
• REALIZACJE | 
  • Realizacje      
  • Galeria    
• PRODUKTY | 
• TECHNOLOGIE | 
• KONTAKT | 
• DYSTRYBUCJA | 

BIOSAN FARBY BAKTERIOBÓJCZE

Bactron jako nośnik TRIKLOSANU jest skuteczny wobec dużej grupy bakterii gram dodatnich i gram ujemnych oraz pleśni i drożdży.

Mechanizm działania:
W będących w użyciu stężeniach triklosan działa jako biocyd o złożonym oddziaływaniu nacelowanym na cytoplazmę i błonę komórkową.^[4] Natomiast w niższych stężeniach triklosan działa bakteriostatycznie, co oznacza, że atakuje bakterie głównie poprzez hamowanie syntezy kwasów tłuszczowych. Triklosan wiąże się do bakteryjnego enzymu będącego nośnikiem reakcji enolowo-acylowej redukującej proteiny (ENR), który jest kodowany przez gen FabI. Związanie to upodabnia enzym do nikotynamido-adenino-dwunukleotydu (NAD+). Prowadzi to do powstania stabilnego trójczłonowego kompleksu ENR-NAD+-triklosan, który jest niezdolny do udziału w syntezie kwasów tłuszczowych. Kwasy tłuszczowe są niezbędne do odtworzenia lub budowy błon komórkowych. Ludzie nie posiadają enzymu ENR i dlatego nie są narażeni na to zagrożenie. Tylko bardzo nieliczne gatunki bakterii mogą nabyć niewielką oporność na triklosan z powodu mutacji FabI, co obniża oddziaływanie triklosanu na wiązanie ENR-NAD+, a co stwierdzono w przypadku szczepów Escherichia coli i Staphylococcus aureus.^[5][6] Inną drogą tych bakterii do nabycia niewielkiej oporności na triklosan jest nadmierna aktywność genu FabI.^[7] Niektóre bakterie mają wrodzoną oporność na triklosan, jak np. Pseudomonas aeruginosa, które posiadają złożone mechanizmy efektywnego usuwania triklosanu z wnętrza komórki.^[8] Inne bakterie, jak niektóre z rodzaju Bacillus mają geny alternatywne do FabI (FabK), z którymi triklosan nie wiąże się i dlatego są na niego mało wrażliwe.

TRIKLOSAN w składzie Bactronu w farbach BIOSAN

Bactron jest dodawany do fazy wodnej (ciekła farba) zawierającej żywicę, pigment i rozcieńczalnik (woda w przypadku Biosanu).
Żywica i pigmenty w ciekłej farbie są otaczane i częściowo penetrowane przez Bactron, który wykazuje pewne podobieństwo do polimeru. Dlatego Bactron jest integralną częścią ciągłej powłoki malarskiej. Bactron przenika przez powłokę zgodnie z (chronioną patentem) technologią, zachowuje wystarczającą mobilność wewnątrz suchej powłoki, by móc dyfundować na powierzchnię lub w inne obszary powłoki, które zostały usunięte z powodu zużycia lub uszkodzeń mechanicznych. Droga którą Bactron jest wprowadzany do produktu bazowego i jego zdolność do "doładowania" pożądanych obszarów czyni go wyjątkowo skutecznym w zwalczaniu mikroorganizmów (patrz załącznik 2)

Efektywność antybakteryjna Bactronu w BIOSANIE została pokazana w dwóch eksperymentach przeprowadzonych przez niezależne autoryzowane laboratorium mikrobiologiczne DEFRA:

1/ 24-godzinny test Halo dla Staphylococcus aureus ATCC 6538 z zastosowaniem metody testowania opartej na AATCC 90:

Efektywność Bactronu w Biosanie została wykazana ilościowo w 24-godzinnym teście halo. W tym teście dwie próbki w kształcie krążka pomalowane tą samą farbą bazową zostały umieszczone na płytkach Petriego, zawierających pożywkę agarową z posiewem bakterią Staphylococcus aureus. Próbka farby B zawierała Bactron, próbka farby A pozostawała jako kontrolna (próbka odniesienia).

Test Halo

Próbka farby B: Zawierająca Bactron.


Próbka farby A: Nie modyfikowana kontrolna.


Po 24 godzinach inkubacji strefa wolna od Staphylococcus aureus powiększyła się znacznie wokół próbki B. Ta strefa zaniku lub "halo" jest jakościowym przedstawieniem antybakteryjnej efektywności Bactronu w porównaniu z próbką A.

2/ 7-dniowy test aktywności bakteriobójczej dla Staphylococcus aureus ATCC 6538 z zastosowaniem metody testowej opartej na AATCC 100:

W tym teście dwie próbki w kształcie krążka pomalowane tą samą farbą bazową zostały zaszczepione ciekłą kulturą zawierającą 560.000 jednostek CFU bakterii Staphylococcus aureus. Próbka farby B zawierała Bactron, próbka farby A pozostawała jako kontrolna (próbka odniesienia). Ilość jednostek CFU bakterii była liczona w przedziałach po 24 godzinach, po 72 godzinach i po 7 dniach od zaszczepienia.

7-dniowy test aktywności bakteriobójczej dla Biosanu Ultra

Biosan Ultra.: Graficzne przedstawienie 7-dniowego testu aktywności bakteriobójczej dla Staphylococcus aureus ATCC 6538 z zastosowaniem metody testowej opartej na AATCC 100:


Eksperyment wykazał, że po początkowych 48 godzinach 99% bakterii zostało zabitych przez próbkę zawierającą Bactron, przy zmniejszeniu się ich z 560.000 do około 5000 jednostek CFU. Po 7 dniach bakterie nie zostały wykryte na próbce zabezpieczonej Bactronem, podczas gdy na próbce niezabezpieczonej obecne były nadal znaczące ilości potencjalnie chorobotwórczych bakterii.

Na podstawie wyników tego eksperymentu można stwierdzić, że po 7 dniach Biosan Ultra posiadający antybakteryjną ochronę poprzez obecność w nim Bactronu powodował redukcję ilości bakterii w skali logarytmicznej na poziomie 4,75. Dla porównania, na próbce niezabezpieczonej redukcja ilości bakterii wyniosła w skali logarytmicznej mniej niż 2.

Wyniki te pozwalają stwierdzić, że "antybakteryjnie modyfikowany produkt (Biosan z Bactronem) wykazuje znakomitą aktywność bakteriostatyczną i bakteriobójczą", co zostało potwierdzone przez autoryzowane laboratorium mikrobiologiczne DEFRA, upoważnione do przeprowadzenia niezależnych testów Biosanu.

Bibliografia

1. Russel AD (2004). "Whither triclosan?". J. Antimicrob. Chemother. 53 (5): 693-5.doi:10.1093/jac/dkh171. PMID 15073159.
2. Heath RJ, Rubin JR, Holland DR, Zhang E, Snow ME, Rock CO (1999). "Mechanism of triclosan inhibition of bacterial acid syntesis". J. Biol. Chem. 274 (16): 11110-4 PMID 10196195.
3. Fan F, Yan K, Wallis NG, et al (2002). "Defining and combating the mechanism of triclosan resistance in clinical isolates of Staphylococcus aureus". Antimicrob. Agents Chemother. 48 (1): 3343-7. PMID 12384334.
4. Slater-Radosti C, Van Aller G, Greenwood R, et al (2001). "Biochemical and genetic charakterization of the action of triclosan on Staphylococcus aureus". J. Antimicrob. Chemother. 48 (1): 1-6. PMID 11418506.
5. Chuanchuen R, Karkhoff-Schweizer RR, Schweizer HP (2003). "High-level triclosan resistance in Pseudomonas aeruginosa is solely a result of efflux". American journal of infection control 31 (2): 124-7. PMID 12665747.

Bactron nie przyczynia się do rozwoju opornych szczepów bakterii.

Czynnik aktywny Bactronu jest szeroko stosowany od około 40 lat bez żadnych przekonujących dowodów przyczyniania się do rozwoju opornych szczepów bakterii, z którymi można się zetknąć w realnych sytuacjach życiowych.
Powstawanie opornych szczepów bakterii jest istotne z punktu widzenia zdrowia, co może skutkować niewłaściwym doborem antybiotyków i nieprawidłowym stosowaniem środków dezynfekujących. Bactron zawiera czynnik antybakteryjny stosowany stężeniach bakteriobójczych; nie jest on antybiotykiem. Bactron jest stosowany z powodzeniem w szpitalach do zwalczania skutków rozwoju opornych na działanie antybiotyków szczepów bakterii Aureus Opornych na Metycyllinę (MRSA).
Opinie naukowców przywołane w załączniku 3 dowodzą, że bakterie nie mogą rozwinąć oporności na Bactron. Opinie te zostały podważone w artykule, którego współautorem był Dr Stuart Levy, opublikowanym w dniu 6 sierpnia 1998 roku w Nature^[9]. Ostrzegano w nim, że nadmierne używanie triklosanu może doprowadzić do rozwoju oporności bakterii na triklosan, tak jak ma to miejsce w wielu przypadkach nabycia oporności bakterii na antybiotyki, opierając się na spekulacji, że triklosan zachowuje się jak antybiotyk. Później wykazano, że metoda laboratoryjna stosowana przez Dr Levy była niewłaściwa do określenia oporności bakterii na biocydy takie jak triklosan, co opisano w pracy Dr Petera Gilberta z Wielkiej Brytanii, która została zlecona przez Procter & Gamble.^[10] Od tamtego czasu przeprowadzono co najmniej siedem w pełni zrecenzowanych i opublikowanych niezależnych badań, które wykazały, że triklosan nie powoduje wzrostu oporności wśrod bakterii, wliczając w to jedną pracę, której współautorem jest Dr Levy, opublikowaną w sierpniu 2004 roku w Antimicrobal Agents and Chemotherapy.^[11]

1/ Poziom wprowadzenia.

Bactron wprowadzany jest do powłok Biosan na poziomie 5000 ppm. Poziom ten znacznie przewyższa wymagane minimalne stężenie i dlatego całkowicie zabija mikroorganizmy (patrz załącznik 1). Jeśli bakterie zostaną całkowicie zabite, nie ma teoretycznej możliwości, by nowa generacja była zdolna do rozwoju w powłokach Biosan i do nabycia jakiejś nowej formy odporności.

2/ Wielokierunkowy mechanizm działania.

Komisja Europejska zwróciła się do Naukowego Komitetu Sterującego (SSC) o opinię czy czynnik aktywny Bactronu może wspomagać rozwój opornych szczepów bakterii. Jego raport został przyjęty na spotkaniu odbytym w lipcu 2002 roku i sformułowano następujący wniosek: Nie ma żadnych przekonujących dowodów, że aktywny składnik Bactronu stanowi jakiekolwiek niebezpieczeństwo dla ludzi lub środowiska poprzez wywołanie lub przeniesienie oporności antybakteryjnej, w normalnych warunkach stosowania.

W 1997 roku Zarząd Żywności & Leków USA powołał niezależny zespół do określenia, czy produkty antybakteryjne mogą przyczyniać się w jakiś sposób do podwyższaniu oporności antybakteryjnej drobnoustrojów. Zespół ten także sformułował wniosek, że nie ma żadnych dowodów łączących stosowanie produktów antybakteryjnych z opornością na antybiotyki.^[13]

Bibliografia

1. McMurry LM, Oethinger M, Levy SB (1998). "Triclosan targets lipid synthesis". Nature 394 (6693): 531-2.doi:10.1038/28970. PMID 9707111.
2. McBain AJ, Bartolo RG, Catrenich CE, et al (2003). "Eksposure of sink drain micrcosms to triclosan: population dynamics and antimicrobial susceptibility". Appl. Environ. Microbiol. 69 (9): 5433-42. PMID 12957932.
3. Aillo AE, Marshall B, Levy SB, Della-Latta P, Larson E (2004). "Relationship between triclosan and susceptibilities of bacteria isolated from hands in the community" Antimicrob. Agents Chemother. 48 (8): 2973-9.doi:10.1128/AAC.48.8.2973-2979.2004. PMID 15273108.
4. Yazdankhah SP, Scheie AA, Hoiby EA, et al (2006). "Triclosan and antimicrobial resistance in bacteria: an overview". Microb. Drug Resist. 12 (2): 83-90.doi:10.1089/mdr.2006.12.83. PMID 16922622.

Bactron jest bezpieczny.

Bactron nie jest klasyfikowany jako szkodliwy dla ludzi i ponieważ prawdopodobny poziom narażenia ludzi przy pracy z produktami zawierającymi Bactron jest niezwykle niski, praca z nim jest całkowicie bezpieczna.

Triklosan zarejestrowany jest jako całkowicie bezpieczny i uważany jest za tak bezpieczny, że jest szeroko stosowany w środkach ochrony osobistej, takich jak płyn do płukania ust, pasta do zębów, mydło w płynie i dezodoranty. Znanych jest szereg publikacji odnoszących się do jego toksykologii i skuteczności.

Triklosan zawarty w Bactronie spełnia wymagania bezpieczeństwa Testu Efektywności Antybakteryjnej Amerykańskiej Farmakopei (USP26), a każda partia składnika jest certyfikowana jako czysta przez niezależne laboratorium analityczne. Bactron produkowany jest przez firmę posiadającą akredytację ISO9002.

Odrębne badania dowiodły, że składniki Bactronu rozproszone w środowisku ulegają biodegradacji i nie akumulują się w nim, ponieważ procesy biologiczne i fotolityczne niszczą je. Poza tym, ponieważ Bactron stanowi integralną część powłoki malarskiej i jest dodany do farb tylko w niewielkiej ilości, poziom jego stężenia w środowisku jest bez znaczenia.

Informacje dot. uregulowań prawnych
W Polsce farby BIOSAN dopuszczone są do obrotu na podstawie decyzji MINISTERSTWA ZDROWIA - DEPARTAMENTU ZDROWIA PUBLICZNEGO dotyczącej pozwolenia na obrót produktami biobójczymi i aplikacji ich w obiektach użyteczności publicznej, gdzie wymagane jest zachowanie wysokich wymagań higienicznych, takich jak szkoły, szpitale itp. oraz obiektach przemysłu spożywczego, takich jak mleczarnie, browary, ubojnie itp. o nazwach :
Biosan Ultra: Pozwolenie nr 3409/08 z dnia 2008.02.01
Biosan Aqua Plus: Pozwolenie nr 3410/08 z dnia 2008.02.01
Biosan Sealent: Pozwolenie nr 3411/08 z dnia 2008.02.01
Biosan Aqua Matt: Pozwolenie nr 3412/08 z dnia 2008.02.01
Biosan Aqua Satin: Pozwolenie nr 3412/08 z dnia 2008.02.01
Biosan Aqua Gloss: Pozwolenie nr 3412/08 z dnia 2008.02.01

Bactron jest trwały w czasie normalnej eksploatacji produktu, w którym jest obecny.

Żywica i pigmenty są otaczane i częściowo penetrowane przez Bactron, który wykazuje pewne powinowactwo do polimeru, jednocześnie posiadając zdolność równomiernej dyfuzji przez powłokę malarską.

Bactron może być usuwany z powierzchni powłoki w nieznacznych ilościach w trakcie ścierania, mycia i działania bakteriobójczego. Niezwykła własność Bactronu do migracji przez powłokę malarską w celu odbudowania uszczuplonych nim powierzchni oznacza, że ochrona antybakteryjna jest stale utrzymywana (patrz załącznik 2).

Stosunkowo wysoki poziom Bactronu w powłoce (5000 ppm składnika aktywnego) znacznie przekracza minimalne stężenie hamujące rozwój mikroorganizmów i taki zapas jest wystarczający do odbudowy uszczuplonych nim powierzchni dla co najmniej normalnej eksploatacji produktu, w którym Bactron jest obecny (patrz załącznik 1).

Niezależne badania potwierdzają, że przy zalecanym poziomie zawartości, stężenie Bactronu w produkcie bazowym jest wystarczające do utrzymania wysokiej aktywności antybakteryjnej przez co najmniej 5 lat (patrz załącznik 3). Skutkuje to wydłużeniem czasu aktywnego funkcjonowania powłoki malarskiej w obszarach wymagających utrzymania wysokiego poziomu higieny.

Bactron został sprawdzony w niezależnych testach.

Pełne testowanie Bactronu w powłoce higienicznej Biosan zostało wykonane przez autoryzowane laboratorium mikrobiologiczne DEFRA:

Skuteczność BACTRONU^TM

Poniżej podano minimalne stężenie hamujące składnika aktywnego Bactronu^TM dla szerokiej grupy typowych szczepów mikroorganizmów, ważnych z punktu widzenia higieny i zdrowia publicznego.

Stężenie składnika antybakteryjnego Bactron^TM w powłoce wynosi 5000 ppm. Jest to zapas składnika aktywnego, który zapewnia powłoce malarskiej możliwość utrzymania aktywności przez cały okres jej funkcjonowania.